Cytaty

Nowicjusze łakomie patrzyli na książki dla nich niedostępne, chociaż nie brakowało ich w klasztorze. Czas czytania miał przyjść kiedyś, jak w Apokalipsie, gdy tymczasem dominowała proza życia. Na razie ludzi kładziono jakby fundamenty.

Paweł Sczaniecki OSB, Tyniec, TYNIEC Wydawnictwo Benedyktynów, 2008

Bitwa na Białej Górze przez długi czas była uważana za punkt zwrotny. Ci, którzy nastawieni byli przychylnie do Habsburgów, twierdzili że było to zwycięstwo postępu kończące anarchię feudalną i niepozwalające Czechom na popadnięcie w „polską przyszłość”. Jednak dla większości Czechów była to tragedia narodowa, która rozpoczęła „mroczne wieki” i kulturalny upadek pod obcą władzą. 3 listopada 1918 r., tydzień po odłączeniu się Czechów od Cesarstwa Austro-Węgierskiego, na polu bitwy na Białej Górze zebrał się tłum, aby wysłuchać przemów rozgłaszających niepodległość jako triumf nad wstydem 1620 r. Następnie ludność przeszła na rynek Starego Miasta w Pradze i przewróciła kolumnę Matki Boskiej, uważanej za symbol habsburskiego absolutyzmu. Pogląd ten obowiązuje do dzisiaj; tytuł popularnej książki na temat tej bitwy można przetłumaczyć jako „Czarny dzień na Białej Górze”.

Peter H. Wilson, Wojna trzydziestoletnia 1618-1648. Tragedia Europy, tłum. Maciej Kapałczyński, Napoleon V, 2017

Today, they are remembered in popular history and even in the name of one Special Forces unit of the Croatian Army known as the Commando Uskok Company (Komando uskočka satnija).

Christopher Delisso, The History of Croatia and Slovenia (The Greenwood Histories of the Modern Nations), Greenwood, 2020

If women invaded politics, they would become masculine, just as men became feminine when they espoused reform. Horace Bushnell suggested that if women got the vote and kept it for hundreds of years, „the very look and temperament of women will be altered.” The appearance of women would be sharp, their bodies wiry, their voices shrill, their actions angular and abrupt, and full of self-assertion, will, boldness, and eagerness for place and power. It could also be expected that in this nightmare of female assertion women would actually „change type physiologically, they will become taller and more brawny, and get bigger hands and feet, and a heavier weight of brain,” and would very likely become „thinner, sharp-featured, land and dry, jus as all disappointed, over-instigated natures always are.”

In compensation for their political disability, women were always conceded to embody a far greater moral purity than men (though this purity was held to be of a frailer variety); and it was conventionally said that they would make it effective in the world through their role as wives and mothers. So long as they stayed out of politics, the realm of ideals and of purity belonged to them. […] Just as women unsexed themselves by entering politics, so reformers unsexed themselves by introducing female standards–i.e., morality–into political life. The old byword for reformers–„long-haired men and short-haired women”–aptly expressed this popular feeling.

Richard Hofstadter, Anti-intellectualism in American Life, Vintage, 1966

Także Józef Flawiusz, który po upadku pierwszego powstania prawie 30 lat przebywał w Rzymie, przedstawia współczesną mu żydowską diasporę jako zapowiedziane już w czasach biblijnych błogosławieństwo, a nie karę.

Łukasz Niesiołowski-Spano, Krystyna Stebnicka, Historia Żydów w starożytności. Od Thotmesa do Mahometa, PWN, 2020

To this author, the Western model has contracted the following five syndromes: lacking the spirit of “seeking truth from facts”; lacking a meritocratic mechanism; lacking competence for good governance and accountability; lacking a comprehensive balancing system; and lacking a long-term planning mechanism. Now let us look at these syndromes one by one.

Weiwei Zhang, China Horizon, The: Glory And Dream Of A Civilizational State, World Century Publishing Corporation, 2016

It was the tobacco companies who drew up the template. In the 1950s, a scientific consensus was growing around the notion that smoking carried a serious risk of cancer. The consensus was reaching so deep into the mainstream that, in 1952, Reader’s Digest, the best-selling periodical in the country and a mainstay of small-town doctors’ offices across America, reprinted an obscure piece from the Christian Herald entitled „Cancer by the Carton.” This was the decade of Sputnik, and of the Salk vaccine that eradicated polio. Americans were proud of their science. They trusted it. It saved lives. It would protect them from the new Russian moon. The building momentum behind a science-based assault on smoking was increasingly perilous to those people who sold cigarettes. The pressure on the tobacco companies to respond to these new studies was overwhelming.

In response, the tobacco companies turned to John Hill of Hill & Knowlton, the mos successful public-relations firm of the time. If any field of study was exploding as fast in the 1950s as the physical sciences were, it was the study of how to influence Americans to do what your clients wanted them to do. Hill devised a canny strategy that turned on its head the pride that Americans took in their science. Instead of responding, point by point, to the studies themselves, the tobacco companies created their own Potemkin science almost from scratch. The CEOs of all the major tobacco companies met in New York in December 1953. Allan Brandt, in The Cigarette Century, describes the strategy:

Its goal was to produce and sustain scientific skepticism and controversy in order to disrupt the emerging consensus on the harms of cigarette smoking. This strategy required intrusions into scientific process and procedure… The industry worked to assure the vigorous debate would be prominently trumpeted in the public media. So long as there appeared to be doubt, so long as the industry could assert „not proven”, smokers would have a rationale to continue, and new smokers would have a rationale to begin.

[…]

The echoes of Clarence Little are quite clear when Chris Mooney describes how, in 2002, a Republican consultant named Frank Luntz sent out a memo describing how Luntz believed the crisis of global warming should be handled within a political context. „The most important principle in any discussion of global warming is sound science,” wrote Luntz. „The scientific debate is closing [against the skeptics] but not yet closed. There is still a window of opportunity to challenge the science.” In short, it doesn’t matter what the facts actually are, all the matters is how you can make people feel about them.

Charles P. Pierce, Idiot America: How Stupidity Became a Virtue in the Land of the Free, Anchor, 2009

Najbardziej prawdopodobnym scenariuszem ingerencji Jozjasza w tradycyjny kult ofiarniczy jest promocja ofiary paschalnej jako centralnej ofiary w Świątyni Jerozolimskiej. Tak jak Manasses mógł promować ofiary molk, tak Jozjasz mógł postulować ich zastąpienie ofiarą z jagnięcia.

Łukasz Niesiołowski-Spano, Krystyna Stebnicka, Historia Żydów w starożytności. Od Thotmesa do Mahometa, PWN, 2020

Wersja

Posted on: 24 lutego, 2021

Przebieg wydarzeń musiał być następujący. Po przejęciu władzy Necho II wyruszył na północ, by wesprzeć sojuszniczą Asyrię, walczącą z Medami i Chaldejczykami z Babilonu o przetrwanie. Po drodze nowy władca upewniał się co do lojalności wasali Psametycha, swego poprzednika, licząc zapewne na militarne wsparcie. Śmierć Jozjasza w Megiddo można wyjaśnić wyłącznie odmową podporządkowania się Egiptowi. Był to zapewne wynik próby podjęcia przez Judę polityki antyegipskiej po śmierci Psametycha – faraona, któremu Egipt zawdzięczał odnowę i przywrócenie imperialnych ambicji. Informacje z 2 Krl 20,12–13 o posłańcach Babilonu w Jerozolimie za rządów Ezechiasza są wystarczającą przesłanką, by uznać, że w czasie ekspansji Nabopolassara, króla babilońskiego, Babilończycy również mogli podejmować działania dyplomatyczne, w tym także wobec Judy. Po śmierci Jozjasza, w Jerozolimie nadal dominowała antyegipska frakcja, co doprowadziło do osadzenia na tronie jego syna, Jehoachaza. Po trzech miesiącach został on jednak pojmany przez Necho II (zapewne gdy ten był w drodze powrotnej z Syrii) i uwięziony w Egipcie.

Łukasz Niesiołowski-Spano, Krystyna Stebnicka, Historia Żydów w starożytności. Od Thotmesa do Mahometa, PWN, 2020

Pracownicy hotelu New Yorker zapamiętali go jako osobę o „żywym temperamencie i silnych przekonaniach co do swego zdrowia”, w tym trzymania wszystkich na co najmniej metr od siebie w celu uniknięcia zarazków.

W. Bernard Carlson, Tesla. Geniusz na skraju szaleństwa, tłum. Jan Szkudliński, Wydawnictwo Poznańskie, 2020