Cytaty

Archive for Wrzesień 2013

Kampanie informacyjne mogą być skuteczne, jeżeli będziesz przestrzegał kilku prostych zasad: (1) spraw, by program był widowiskowy (zasada, którą omówiliśmy w poprzednim rozdziale), (2) nie atakuj bezpośrednio postaw i przekonań oglądających oraz (3) wykorzystaj opisane w tej książce techniki, aby uczynić swój program przekonującym.

Anthony Pratkanis, Elliot Aronson, Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. Józef Radzicki, Marcin Szuster, red. nauk. Krystyna Skarżyńska, PWN, 2008

Reklamy

Media nie przedstawiają wyważonego i pełnego obrazu tego, co dzieje się na świecie nie dlatego, że ludzie kierujący mediami informacyjnymi są źli i próbują nami manipulować, ale po prostu dlatego, że próbują dostarczyć nam rozrywki. Próbując nas rozerwać, dopuszczają się jednak nadmiernych uproszczeń, a tym samym nieświadomie wpływają na nasze poglądy o świecie, w którym żyjemy. Na przykład — o czym już mówiliśmy — ludzie, którzy oglądają dużo telewizji uważają, że na świecie jest znacznie więcej przemocy, niż ci, którzy oglądają telewizję rzadko.

Anthony Pratkanis, Elliot Aronson, Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. Józef Radzicki, Marcin Szuster, red. nauk. Krystyna Skarżyńska, PWN, 2008

„What is the smallest British military force that would be of any practical assistance to you?” Wilson asked.

Like a rapier flash came Foch’s reply, „A single British soldier — and we will see to it that he is killed.”

Barbara W. Tuchman, The Guns of August, Presidio Press, 2009

Wielu pisarzy medycznych tej epoki sądziło, iż umiarkowane i regularne wydzielanie nasienia (podczas orgazmu — w średniowieczu sądzono, że kobiety w momencie szczytowania również wydzielają nasienie) jest niezbędne dla utrzymania dobrej kondycji zdrowotnej. Uważano, zatem, iż dziewice i wdowy — czyli kobiety, które aby zasługiwać na szacunek społeczny, nie mogły mieć prawowitych partnerów seksualnych — mogły zapaść na zdrowiu z powodu braku orgazmu. Wobec tego autorzy podręczników sugerowali kobietom poddawanie się ręcznej stymulacji genitaliów wykonywanej przez akuszerkę. Miało to doprowadzić do uwolnienia nagromadzonego zagęszczonego nasienia. Sugestia ta wydaje się bardzo odległa od współczesnych praktyk lesbijskich, bowiem stymulację manualną miała przeprowadzać osoba wykonująca profesję medyczną, a ów akt nie był postrzegany jako działanie o charakterze seksualnym.

Ruth Mazo Karras, Seksualność w średniowiecznej Europie, tłum. Arkadiusz Bugaj, PIW 2012

Jednakże zdaniem owych teologów, prostytutkom przysługiwały te prawa [PAK: do godziwej zapłaty] tylko pod warunkiem, że zysk został osiągnięty bez uciekania się do oszustwa. Jeśli kobieta wprowadziła w błąd klienta, na przykład wykorzystując makijaż, aby odjąć sobie lat, lub ubierając się strojnie, by wydać się ładniejsza, to miała prawo jedynie do tej części zapłaty, którą otrzymałaby, nie stosując oszukańczych sztuczek.

Ruth Mazo Karras, Seksualność w średniowiecznej Europie, tłum. Arkadiusz Bugaj, PIW 2012

Oto pięć prostych, praktycznych reguł, które mogą pomóc. Po pierwsze, mniej się na baczności przed tymi, którzy starają się tworzyć grupy minimum i określać ciebie jako należącego do pewnej kategorii. Jest wiele sposobów określania i etykietowania („szufladkowania”) ludzi. Zadaj sobie samemu pytanie: „Dlaczego proponowana jest właśnie ta szczególna etykietka?”. Po drugie, postępuj zgodnie ze starą maksymą praw obywatelskich: „Patrz tam, gdzie jest nagroda”. Staraj się powiązać swoje poczucie własnej wartości z osiągnięciem celu — czy to będzie nabycie towaru wysokiej jakości za rozsądną cenę, czy dobro społeczne — a nie z utrzymaniem obrazu własnego ja. Po trzecie, nie stawiaj całego swojego poczucia wartości na jedną kartę, na jeden granfalon — to mogłoby prowadzić do fanatyzmu. Po czwarte, szukaj wspólnej płaszczyzny — celów, które byłyby możliwe do zaakceptowania zarówno dla grupy własnej, jak i dla grupy obcej — jako środka do zredukowania ważności granic grupy. I na koniec, staraj się myśleć o członku grupy zewnętrznej jako o jednostce, osobie, kimś, kto może mieć więcej wspólnego z tobą, niż mogłeś poprzednio sądzić.

Anthony Pratkanis, Elliot Aronson, Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. Józef Radzicki, Marcin Szuster, red. nauk. Krystyna Skarżyńska, PWN, 2008

„Mamo, szukam mojego niebieskiego płaszcza — mówi Olga. — Nie szukaj. Była tu pani X, oddałam jej. [PAK: Mówi Charlotte Masarykova.] — Ale to był mój dobry płaszcz, mogłaś dać jej ten drugi — powiedziała obrażona córka. — Marny to ona miała, potrzebowała dobrego, Olinko.”

Pavel Kosatik, Devet zen z Hradu, Praha 1999 za Mariusz Surosz, Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów, WAB, 2010