Cytaty

Archive for Sierpień 2013

Przypisanie heretykom wymogu czystości jako cechy dystynktywnej, oznaczało w praktyce, że każdy gest rezygnacji z życia seksualnego (z wyjątkiem związanej ze złożeniem ślubów zakonnych) mógł wydawać się podejrzany. […] Dla Gerwazego dowodem było to, że odrzuciła jego propozycję odbycia stosunku seksualnego, wyjaśniając: „jeślibym utraciła swe dziewictwo i moje ciało stałoby się zepsute, bez wątpienia byłabym bezpowrotnie skazana na wieczne potępienie”. Jest oczywiste, że w tym wypadku duchowny starał się wykorzystać groźbę oskarżenia o herezję w celu zmuszenia do pożycia seksualnego, jednak ważne jest przede wszystkim to, że jego słowa znalazły posłuch, zaś kobieta spłonęła na stosie razem z osobami z nią związanymi.

[…]

Za przykład może posłużyć postać Anieli z Foligno*, świątobliwej kobiety żyjącej w późnośredniowiecznej Italii, która, pragnąc wyzwolenia od więzów świata doczesnego, z sukcesem modliła się o śmierć swojego męża, swojej matki i swoich dzieci. „Ponieważ wkroczyłam na wspomnianą ścieżkę i modliłam się o ich śmierć, poczułam wielkie pocieszenie, gdy to wszystko nastąpiło.” W wypadku Anieli mamy do czynienia nie tyle ucieczką od obowiązków seksualnych wynikających z małżeństwa, ile z chęci uwolnienia się od odpowiedzialności związanej ze sprawowaniem opieki nad rodziną.

*) Aniela z Foligno (1248-1309) — błogosławiona katolicka, tercjarka franciszkańska i mistyczka.

Ruth Mazo Karras, Seksualność w średniowiecznej Europie, tłum. Arkadiusz Bugaj, PIW 2012

Reklamy

W oryginale: Amen, amen, mówię wam. Słowo amen w jęz. hebr. oznacza: tak jest, ‚niech tak będzie’. Jezus często zaczyna swoje wypowiedzi podwójnym Amen, amen, aby nadać im bardziej uroczysty charakter.

Przypis do J 1, 51, (tłumaczonego jako ‚Uroczyście zapewniam’) w Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, Święty Paweł, 2011

Rady

Posted on: Sierpień 23, 2013

Matalin i Carville* także mają do zaoferowania kilka rad. Dlaczego nie wysunąć jakiejś idei (obniżki podatków, ochrony zdrowia) bez przypisywania jej komuś (tzn. puścić ją w obieg jako pogłoskę)? Jeśli wszystkim spodoba się ta idea, to przedstaw ją jako własną. Jeśli zostanie odrzucona, to zaprzecz temu, że w twojej kampanii była o tym mowa. W ten sposób zawsze możesz być pewny, że powiesz dokładnie to, co wszyscy chcą usłyszeć. Inna rada: zadbaj o to, żebyś w mediach wydawał się konsekwentny. A jaki jest najlepszy sposób dokonania tego? Po prostu mów ciągle tylko parę rzeczy (dzięki temu nie przeczysz sobie). Na przykład w pewnej grupie dyskusyjnej, zorganizowanej podczas wyborów 1992 roku, głównym zarzutem przeciw Billowi Clintonowi było to, że wydaje się niekonsekwentny i gotów mówić cokolwiek, aby tylko pozyskać głosy wyborców. Zalecenie podane przez Carvillea, do którego zastosował się Clinton, było następujące: trzymać się motywu przewodniego („nowy typ demokraty”) i przytaczać go wielokrotnie. W rezultacie Clinton w późniejszej części kampanii wydawał się bardziej konsekwentny. I wreszcie, nie okłamuj prasy, lecz bez skrępowania manipuluj mediami. Na przykład, ubiegając się w 1986 roku o stanowisko gubernatora Pensylwanii, kandydat Partii Demokratycznej (i szef Carvillea) Robert Casey oświadczył, że nie zrobi w swojej kampanii użytku z przyznania się jego przeciwnika — republikanina Williama Scrantona III — do palenia „trawki” w latach sześćdziesiątych. Jak jednak przekonaliśmy się w  ostatnich wyborach prezydenta Stanów Zjednoczonych, zażywanie narkotyków przez kandydata jest zbyt pikantnym tłem kampanii, by z niego zrezygnować. Cóż więc ma zrobić Carville? To proste. Puścić w obieg pogłoskę, że w ramach kampanii przygotowuje się rozpowszechnienie informacji o zażywaniu narkotyków przez Scrantona, Media informacyjne relacjonują tę pogłoskę i mówią o zażywaniu narkotyków przez Scrantona, a Casey w swej kampanii wypiera się wszystkiego. Carville i Casey odnoszą podwójne zwycięstwo — Scranton musi bronić się w mediach, a Casey zdaje się przestrzegać szczytnych zasad.

Anthony Pratkanis, Elliot Aronson, Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. Józef Radzicki, Marcin Szuster, red. nauk. Krystyna Skarżyńska, PWN, 2008

*) Mary Matalin (republika i James Carville (demokrata), małżeństwo, tworzący Spin Doctors in Love [PAK].

Patrzę na księżyc, ciesząc się, że i ty nań teraz patrzysz. W taki to dziwny sposób spotykamy się jakoś ze sobą…

Z listów pani de Sevigne, za: bracia Rojek, Myśli ludzi wielkich, średnich oraz psa Fafika, Iskry 2008

Problemem każdego nielegalnego przemysłu jest brak regulacji rynku. Wszystko opiera się na wzajemnym zaufaniu. Kupuje się od znajomych sprzedawców, którzy z kolei mają znajomych dostawców itd. Zaufanie jest potrzebne nie tylko dlatego, że można się zatruć, ale też żeby nie trafić na policję.

Z artykułu „Czysta perska” (o nielegalnym rynku alkoholu w Iranie), Forum (21/2013) za The Daily Telegraph.

RR

Posted on: Sierpień 9, 2013

Jednak w latach osiemdziesiątych XX wieku, kiedy Amerykanie wybrali prezydenta, który kładł nacisk na wolny rynek — w przeciwieństwie do stosowania regulacji przez „wielki rząd”, wiele podejmowanych przez Komisję prób ograniczenia faktoidów zostało zarzuconych. Za prezydentury Reagana personel Federalnej Komisji Handlu zredukowano niemal o połowę. To samo uczyniły inne organy nadzorujące reklamę, a główne sieci telewizyjne zwolniły wielu pracowników odpowiedzialnych za przestrzeganie przepisów dotyczących reklamy w telewizji. Takie poluzowanie rządowych środków kontroli ponownie otworzyło drzwi dla rażących nadużyć.  […] Kiedy w 1992 roku urząd prezydenta objął Bill Clinton, stopniowo przywrócił niektóre nadzorcze funkcje Federalnej Komisji Handlu, zwłaszcza w dziedzinach przyciągających uwagę społeczeństwa, takich jak reklamy filmów z aktami przemocy, przestępstwa polegające na oszustwach gospodarczych, znakowanie żywności i reklamowanie wyrobów tytoniowych. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że wiele prób administracji Clintona zmierzających do ograniczenia reklamy wyrobów tytoniowych zostało anulowanych przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych — stwierdził on na przykład, że Federalny Urząd Żywności i Leków (Food and Drug Administration), który wydał rozporządzenie, nie był upoważniony do nadzorowania przemysłu tytoniowego.

Anthony Pratkanis, Elliot Aronson, Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. Józef Radzicki, Marcin Szuster, red. nauk. Krystyna Skarżyńska, PWN, 2008

0 z 0

Posted on: Sierpień 9, 2013

Także innym firmom […] kazano przeznaczyć pewien procent ich budżetu reklamowego na sprostowanie fałszywych twierdzeń. Co uczynili producenci? Niektórzy po prostu przestali się przez rok reklamować — jedna czwarta z 0 dolarów to 0 dolarów. Inni wydali te pieniądze na opłacanie ogłoszeń, które przeczytało niewielu ludzi — na przykład ogłoszeń drobnych w gazecie codziennej.

Anthony Pratkanis, Elliot Aronson, Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. Józef Radzicki, Marcin Szuster, red. nauk. Krystyna Skarżyńska, PWN, 2008