Cytaty

Archive for Październik 2014

Jako ciekawostkę należy tutaj wspomnieć, że Japonia była jedynym krajem, któremu Polska wypowiedziała 11 grudnia 1941 r. wojnę, co jak się można domyślać stało się za sprawą naszego sojusznika — Wielkiej Brytanii. Warto w tym miejscu również dodać, że zawiła historia naszego kraju sprawiła, że wojna polsko-japońska, na szczęście tylko na papierze, trwała aż do 1957 r.! Wtedy to podpisano układ o przywróceniu normalnych stosunków między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Japonią.

Witold Koszela, ORP Dragon. Okręt, który nie widział ojczyzny, w Statki Morza i Okręty, marzec 2013, str. 74

Reklamy

Hitler nie lubił Bacha i Mozarta, wolał Schumanna, Chopina i niektóre utwory Richarda Straussa. Jego ulubionymi kompozytorami byli Beethoven i Wagner.

John Toland, Hitler. Reportaż biograficzny, tłum. Zbigniew Kościuk, Albatros, 2014 (na podstawie relacji Ernesta „Putzi” Hangstaengla)

Niechętnie jej mówią: to tylko
skrzypce, które przeszły mutację
i zostały usunięte z chóru.
To nieprawda.
Wiolonczela ma niejeden sekret,
ale nigdy nie płacze,
tylko śpiewa grubym głosem.
Nie wszystko jednak zamienia się
w śpiew. Czasem można usłyszeć
jakby szmer albo szept:
jestem samotna,
nie mogę zasnąć.

Adam Zagajewski, Wiolonczela, z tomu Ziemia ognista (1994), za Adam Zagajewski, Wiersze wybrane, a5, 2010

Na tyłach kaplicy w Magdelan College w Oksfordzie jest specjalne miejsce, gdzie można zawieszać swoje wypisane na karteczkach modlitwy. Pewnego dnia wśród licznych petycji o interwencję Wszechmogącego zauważam następującą: „Panie, proszę spraw, żeby w Lotto padły moje numery. Obiecuję, że nigdy więcej nie będę zawracać ci głowy”. Ciekawe, ale była to jedyna modlitwa, na którą Bóg odpowiedział. I to na piśmie. A brzmiało to tak: „Mój synu, podoba mi się twój styl. W tym pomylonym świecie, który wzbudza we mnie wielki smutek, ty jeden zdołałeś wywołać uśmiech na mojej twarzy. Do diabła, CHCĘ, żebyś mi zawracał głowę. Dlatego życzę szczęścia następnym razem, głupku! Całuski. Bóg.”

Kevin Dutton, Mądrość psychopatów, tłum. Monika Wyrwas-Wiśniewska, MUZA S.A., 2014

W 1972 roku Alan Harrington opublikował mało znaną książę pod tytułem Psychopaths. Przedstawił  w niej nową radykalną teorię ludzkiej ewolucji. Psychopaci, napisał, to nowa niebezpieczna rasa homo sapiens: skrojony na miarę darwinowski plan, który umożliwi przetrwanie w dzisiejszym zimnym i trudnym świecie. Niezwyciężone Pokolenie P.

Kluczowe w tezie Harringtona jest postępujące słabnięcie pierwotnych związków — etycznych, emocjonalnych, egzystencjalnych — które przez tysiąclecia wiązały ze sobą ludzkość. Kiedyś, gdy zachodnia cywilizacja opierała się na tradycyjnych wartościach burżuazji, czyli ciężkiej pracy i pogoni za cnotą, psychopaci egzystowali na peryferiach społeczeństwa. Byli potępiani przez jego prawomyślnych członków, kończyli jako szaleńcy albo przestępcy. Ale w dwudziestym wieku, gdy społeczeństwo zaczęło przyspieszać, a łączące je związki osłabły, wyłonili się z mroku.

Kevin Dutton, Mądrość psychopatów, tłum. Monika Wyrwas-Wiśniewska, MUZA S.A., 2014