Cytaty

Archive for Kwiecień 2016

Człowiekowi nie wolno uważać, że jeżeli jest zdrowszy od innych, bardziej wykształcony, to ze swej wysokości może zniżyć się do mniej zdolnego, chorego, nie tak bogatego.

Człowiek nie może zniżyć się do człowieka, może jedynie wypełniać swoje powołanie względem słabszych, czy pozornie niepotrzebnych.

Jeśli chcemy uratować znaczenie wyrazu „miłosierdzie” w odniesieniu do człowieka, to stale musimy mieć w stosunku do siebie zastrzeżenie: Czy na drugiego człowieka nie patrzę z wysokości? Czy nie grzeszę tym, że choć jestem zamożny — nie pomagam biednym; choć jestem silniejszy — nie pomagam słabszym?

Ks. Jan Twardowski, Wszystko darowane. Myśli na każdy dzień, wybór Aleksandr Iwanowska, Święty Wojciech, 2015 (myśl z 1981)

Ojcze nasz, który jesteś niemy
który nie odpowiadasz na żadne wołanie,
a tylko rykiem syren co rano dajesz znać, że świat
ciągle jeszcze istnieje,przemów:
ta dziewczyna jadąca tramwajem do pracy,
w tandetnym płaszczu, z trzema pierścionkami
na palcach, z resztką snu w zapuchniętych oczach,
musi usłyszeć Twój głos,
musi usłyszeć Twój głos, by się zbudzić
w ten jeszcze jeden świt.

Ojcze nasz, który nic nie wiesz,
który nie patrzysz nawet na tę ziemię,
a tylko codzienną gazetą obwieszczasz, że świat, że nasz świat
trwa uporządkowany,
spójrz:
ten mężczyzna siedzący za stołem, schylony
nad kotletem mielonym, setką wódki, płachtą
popołudniówki tłustą od sosu i druku,
musi wiedzieć, że Ty także wiesz,
musi wiedzieć, że wiesz, aby przeżyć
ten jeszcze jeden dzień.

Ojcze nasz, którego nie ma,
którego imienia nikt nawet nie wzywa
prócz dydaktycznych broszur piszących Cię z małej litery,
bo świat
radzi sobie bez Ciebie,
bądź:
ten człowiek, który kładzie się spać i przelicza
wszystkie swoje dzisiejsze kłamstwa, lęki, zdrady,
wszystkie hańby konieczne i usprawiedliwione,
musi wierzyć, żeś jednak jest,
musi wierzyć, żeś jest, aby przespać
tę jeszcze jedną noc.

Stanisław Barańczak, N. N. próbuje przypomnieć sobie słowa modlitwy, w Stanisław Barańczak, Wiersze zebrane, a5, 2014

 

Istnieje oczywista ciągłość pomiędzy śmiechem a śpiewem. Obie te formy aktywności angażują te same procesy anatomiczne i fizjologiczne: kontrola nad oddechem, ciężka praca dla mięśni klatki piersiowej i przepony, powinny więc stanowić równie skuteczny mechanizm aktywacji endorfin. Śpiew bez słów (nucenie) również wiele łączy ze śmiechem i mową szereg cech: segmentacja, artykulacja, tworzenie fraz i synchroniczność — jest to więc idealna kandydatura na krok pośredni między śmiechem a mową. […] Na tym etapie warto podkreślić czynności fizjologiczne powiązane z muzyką: śpiew (bez słów), taniec i rytmiczny akompaniament (klaskanie, uderzanie w bębny, gra na innych prostych instrumentach muzycznych).

Robin Dunbar, Człowiek. Biografia, tłum. Łukasz Lamża, Copernicus Center Press, 2015

Psalm

Posted on: Kwiecień 4, 2016

Nikt nas na nowo z ziemi i gliny nie lepi,
nikt już naszego prochu nie zaklina.
Nikt.

Bądź pochwalony, Nikt.
Tobie gwoli pragniemy
rozkwitać.
Tobie
wbrew.

Niczym
byliśmy, jesteśmy, będziemy
nadal, rozkwitając:
róża z niczego, róża
niczyja.

Ze
słupkiem jak duch jasnym,
z pręcikiem pustynnym jak niebo,
z koroną czerwoną
od słowa szkarłatnego, któreśmy śpiewali
ponad, o, ponad
cierniem.

Paul Celan, Psalm, tłum. Stanisław Barańczak, za Stanisław Barańczak, Wiersze zebrane, a5, 2014