Cytaty

Archive for Luty 2017

To dlatego Cesarstwo Rzymskie zyskało takie znaczenie, a jego książęta stali się sławni i potężni, że zebrało się tam wielu szlachetnych i mądrych mężów z licznych krajów (…) Jak osadnicy przybywających z różnych krajów i prowincji, tak i oni przynieśli ze sobą najróżniejsze języki i obyczaje, rozmaite pouczające idee i uzbrojenie, które jest chwalebną ozdobą królewskiego dworu, budząc zarazem postrach obcych potęg. Kraj, który ma tylko jeden język i tylko jedne obyczaje, jest słaby i niedołężny. Dlatego, mój synu, nakazuję ci, spotykaj się z nimi i traktuj i przyzwoicie, aby chętniej zatrzymywali się u ciebie niż gdzie indziej, ponieważ gdybyś chciał zburzyć to, co ja zbudowałem, i rozsypać to, co ja zebrałem, to twoje państwo niewątpliwie poniesie znaczące uszczerbki.

Pouczenia Stefana I Świętego dla syna (jak miał je spisać niemiecki duchowny ok. roku 1030) za Paul Lendvai, Węgrzy. Tysiąc lat zwycięstw w klęskach, tłum. Adam Krzemiński i Bartosz Nowacki, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, 2016

Po wojnie [secesyjnej] chrześcijaństwo stało się jeszcze bardziej służebne Południu. Wygłaszano masę kazań, w których mieszkańców Południa przyrównywano do Izraelitów w niewoli. Bóg najdotkliwiej karze tych, których najmocniej kocha.

Michael Ruse, Ateizm. Co każdy powinien wiedzieć, tłum. Tomasz Sieczkowski, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2016

Powiem Ci, Panie Hrabio, wielką prawdę. Bezbożność jest podłością. I tak, pomijając już wszelkie dociekania na temat samej istoty rzeczy, człowiek dystyngowany wystrzega się nie tylko, jak to się mawia, wybijania szyb, lecz także wypowiadania lub napisania choćby słowa, które pośrednio lub wprost godziłoby w narodowe dogmaty.

We wszystkich krajach jest pewna liczba konserwatywnych rodzin, na których wspiera się Państwo: to tak zwana arystokracja lub szlachta. [….] Patrycjusz to laicki kapłan: religia narodowa jest jego pierwszą i najświętszą powinnością, gdyż to ona strzeże przywilejów, które zawsze z nią upadają. Nie ma dla człowieka szlachetnie urodzonego większego występku niźli porywanie się na te dogmaty. Przyznaj, Panie Hrabio, że w osiemnastym stuleciu przymierze z filozofią drogo kosztowało francuską szlachtę!

Jan Potocki do Josepha de Maistre za: Francois Rosset, Dominique Triaire, Jan Potocki. Biografia, tłum. Anna Wasilewska, W.A.B., 2006

I w Polsce zawsze tak było. Patriotyzm jest tu chorobą, na którą każde pokolenie musi się zaszczepić. Urodziłem się w samym środku tej epidemii, która zrujnowała moich ojców. Potem sam siebie zruinowałem, a teraz widzę ruinę następnego pokolenia.

Jan Potocki, za Francois Rosset, Dominique Triaire, Jan Potocki. Biografia, tłum. Anna Wasilewska, W.A.B., 2006