Cytaty

Délibáb, albo Polak Węgier dwa bratanki

Posted on: Marzec 18, 2017

W swojej ojczyźnie lord Rothermere jako pretendent do tronu mógł być dla znających sprawę przez pewien czas obiektem kpin, jednak na samych Węgrzech był i pozostał legendą, pełnym blasku księciem z bajki. Wszystko, co rozegrało się wokół Rothermere’a i jego syna w latach 1927-1928, a nawet jeszcze w 1938 roku, ujawniło tę cechę węgierskiego charakteru, którą Madziarzy nazywają délibáb – dosłownie: urojenie, fatamorgana. Podatność na mrzonki, skłonność, którą psychoanalityk Sándor Ferenczi określił mianem „myślenia magicznego”, ten dar marzenia na jawie cechował postawę elity i narodu w historycznych sytuacjach kryzysowych lat 1848-1849, 1918-1919, a zwłaszcza podczas drugiej wojny światowej. Oto co na temat fenomenu délibáb napisał William M. Johnston w swojej książce Österreichische Kultur- und Geistesgeschichte (Historia kultury i umysłowości austriackiej):

Skłonność do postrzegania świata przez różowe okulary przywiodła Węgrów do tego, że wyolbrzymiali swoją wielkość, a równocześnie nie przyjmowali do wiadomości niedoli podporządkowanych ludów (…) Ich zdolność do marzeń sennych uczyniła Węgrów wybitnymi adwokatami, zawsze gotowymi do tego, by bronić Węgrów jako narodu wyjątkowego.

Paul Lendvai, Węgrzy. Tysiąc lat zwycięstw w klęskach, tłum. Adam Krzemiński i Bartosz Nowacki, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, 2016

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: