Cytaty

Baranczuch, Tatarzyn, którego był pan jego w Rzymie kardynałowi jednemu darował, kiedy go po tym po kilku lat jeden z znajomych, trafiwszy się do Rzymu, pytał, jako się ma, powiedział: “Niedobrze; trawę jesz kak baran”, dając  znać,że mu się  sałata włoska nie podoba. Polak jeden, jechawszy na naukę do Włoch, nie był tam, jeno przez [...]

Któż zaprzeczy, że Jagiełło mógł ożenić się tylko z kobietą, lecz w żaden sposób nie zdołałby wziąć ślubu z mężczyzną?Świadoma tej prawdy macierz jego, księżniczka twerska Julianna, zaręczyła go z córką Dymitra Dońskiego. Paweł Jasienica Tylko o historii, Czytelnik 1992

Dla Jamesa bezsensowność wojennej ofiary zawiera się w historii Margot, francuskiej staruszki z Vitry-en-Artois, u której był zakwaterowany zimą na przełomie 1939 i 1940 roku. Kobieta owdowiała w trakcie pierwszej wojny światowej, lecz dwadzieścia kilka lat później wciąż nosiła żałobę. Owej siarczystej zimy każdej nocy, kiedy powracał z kantyny mieszczącej się w Hotel de Bretagne, [...]

Do budowy prywatnej rezydencji Sanssouci w Poczdamie Fryderyk zatrudnił początkowo szanowanego berlińskiego architekta Georga Wenzeslausa von Knoblesdorffa, ale nieustannie wtrącał się do projektu. Zmusił architekta do rezygnacji z budowy solidnego podpiwniczenia, co spowodowało ciągłe problemy z wilgocią i nasiliło objawy dręczącego króla reumatyzmu. Knobelsforff został ostatecznie zwolniony, zastąpił go bardziej uległy budowniczy. Timothy W. Ryback [...]

Jest bowiem jakieś podobieństwo między Sądecczyzną a Umbrią, ziemią Franciszka i Klary — nie w kolorze, nie w kształcie, nie w uformowaniu ziemi, ale w duchowej tonacji, ale w łagodnym mistycznym cieple, które niemal paruje z domów, przedmiotów, czy pól i przenika niepostrzeżenie do mózgu, w głąb ciała. Zbigniew Mikołejko Żywoty świętych poprawione, WAB 2000

Zakonu, który nie miał wprawdzie prawa — z mocy uchwał Soboru, nie zezwalających na tworzenie nowych zakonów — istnieć, a który mimo to został powołany do życia w 1215 roku przez hiszpańskiego pogromcę albigensów, Dominigo Guzmana(ok. 1175-1221), czyli świętego Dominika, i faryzejsko zatwierdzony, niby jako szczególna artykulacja reguły augustiańskiej, 22 grudnia 1216 przez Innocentego III. [...]

Talenty pedagogiczne miała zresztą Jadwiga nieszczególne. Jej wnuk, Bolesław Rogatka, przymuszany przez nią do kąpieli w wodzie, w której obmyli się przedtem trędowaci, doznał tak wielkiej traumy, że — dorósłszy — stał się największym awanturnikiem epoki, zwykłym chuliganem w książęcej mitrze. Zbigniew Mikołejko Żywoty świętych poprawione, WAB 2000

Symfonię Antona Brucknera przyjął ciepło, natomiast zupełnie zachwycił się zaprezentowanym po raz pierwszy dziełem Quickening szkockiego kompozytora muzyki współczesnej Jamesa MacMillana. Niewykluczone, że był to ten sam rodzaj fascynacji czymś nowym, jaki czuł w 1937 roku, kiedy po raz pierwszy znalazł się w kokpicie hurricane’a. Stephen Bungay Bitwa o Anglię, tłum. Jan Wąsiński, Znak 2010 [...]

Anglicy podjęli walkę, by ocalić etos epoki postheroicznej w starciu z ostatnim w Europie, niszczycielskim przejawem etyki bohaterów-władców. Była to walka o prawo ludzi do samodzielnego decydowania o swoim losie, o możliwość mówienia i myślenia tego, co im się żywnie podoba. Walka o prawo do popełniania błędów, do mówienia niekonkretnych rzeczy i do tego, by [...]